Managed hosting door True

'Overheidscommunicatie mag niet alleen digitaal'

De overheid mag niet alleen op een digitale manier met burgers communiceren. Er moet altijd een tweede manier mogelijk zijn, zoals gewone post. Dat vertelt de nationale ombudsman Reinier van Zutphen in het tv-programma Nieuwsuur. Vooral zwakkere groepen in de samenleving kunnen de dupe worden van de technologische ontwikkelingen.

Van Zutphen hield zich het afgelopen jaar bezig met de digitalisering van de overheid, waaronder het verdwijnen van de blauwe envelop van de Belastingdienst. Hij heeft niks tegen deze digitalisering, maar is wel van mening dat bepaalde groepen mensen in de samenleving hierdoor onder druk komen te staan. Met name oudere mensen voelen deze druk. ‘Ze vragen zich af hoe ze nu informatie kunnen krijgen, wat het voor hen betekent. En er waren ook mensen die zeiden dat ze het krijgen van een papieren brief echt belangrijk vinden.’

De ombudsman meent daarom dat er nog een communicatiemogelijkheid overblijft, bijvoorbeeld de gewone post. ‘Digitaal is prima, maar er zijn groepen mensen in de samenleving die op een andere manier met de overheid contact moeten kunnen maken. Het gaat om de menselijke maat’, aldus Van Zutphen.

Dit artikel is afkomstig van Computable.nl (https://www.computable.nl/artikel/5679629). © Jaarbeurs IT Media.
6,2

 

Reacties

De technologische ontwikkelingen zijn niet de oorzaak van het feit dat er sprake is van zwakkere groepen. Deze mensen hebben mentaal minder bagage dan anderen in onze samenleving. De nationale ombudsman mag mij (en anderen) uitleggen of die "zwakkeren" nu met de papieren samenleving het wel begrijpen? Het feit dat de overheid nu eenmaal een minimumniveau van kennis en kunde eist als deelnemer van de samenleving heeft niets te maken met de communicatievorm. Deze mensen moeten juist door die overheid actief (dus ongevraagd) geholpen worden door mensen die begrijpen hoe de radartjes bij de overheid werkt. Het tegenhouden van elektronische communicatie is een wensdroom die een ombudsman niet voor elkaar gaat krijgen. Als we nu echt de "zwakkeren" willen hebben moeten de politici (en dat gaan ze nooit doen) de complexiteit uit de regels halen. Sterker nog ontlast de "zwakkeren" van het rondpompen van geld, maar geef ze noodzakelijke dingen in natura. Dan ben je van heel veel zaken af. Helaas zijn er dan bakken ambtenaren minder nodig en de discussie gaat dan om de "uitgaven" (lees "taken") van de overheid. Misschien dat veel mensen het niet door hebben, maar politici willen graag heel lang praten over de financiering van een plan of taak, dan over de principiële keuzen in het maatschappelijke domein, want dat kan stemmen kosten en licht dus gevoelig.

Beste Atilla Vigh, ik neem maar even aan dat je geen "zwakkeren:" in je kennissenkring hebt. Misschien een foute aanname, maar ik lees in jouw reactie geen enkel begrip voor deze groep. Je duidt de "zwakkeren" aan alsof het mensen zijn die sociaal en intellectueel minder begaafd zijn. Ter informatie aan jou: ik ken voldoende mensen die geen computer bezitten, domweg omdat ze het geld er niet voor hebben. Deze mensen komen rond van een minimum inkomen. In die zin zijn ze financieel zwak, dat klopt. Maar sociaal en qua intellect is er niets mis met deze mensen. En denk ook even aan de ouderen in deze samenleving. Velen begrijpen niets van computers, maar mankeren verder niets. Al deze mensen kunnen een brief van de belasting of een aangifte zo begrijpen. Maar nu de overheid en ook gemeentes digitaal gaan communiceren, zal zij waarschijnlijk de vereiste communicatie nooit ontvangen.
Digitalisering is prima, maar biedt altijd een alternatief. Dat u en ik het wel makkelijk vinden, wil niet zeggen dat iedereen het ook zo wil. Je mag en kan niemand verplichten een e-mailadres te hebben en een computer aan te schaffen. Als de overheid dat wil, dan moet ze dat ook faciliteren. Eerlijk gezegd is het een eenrichtingsgedachte: "het is wel makkelijk voor ons en we besparen er geld mee". Maar de ontvanger moet wel een internet verbinding hebben en apparatuur waarmee e-mail ontvangen kan worden.
Een hypothetische situatie: de overheid verplicht ons allemaal een woning op de begane grond te hebben, want dan kan de postbode makkelijker de post van de overheid in de brievenbus stoppen.
Natuurlijk is dat absurd, maar dat is te vergelijken met waar het hier om gaat: het hebben van een digitale brievenbus, waar de overheid makkelijk hun post in kan stoppen.

@Atilla: het gaat niet alleen om 'geestelijk' zwakkeren, het gaat ook om ouderen die niet zijn opgegroeid met de computer. Mijn moeder van 84 is er zo een. Ondanks alle pogingen krijg ik haar niet meer aan de PC.Nu is zij in de gelukkige omstandigheid dat ze op mij terug kan vallen, maar wat als men een dergelijke back-up niet heeft? Moeten die mensen dan maar van informatie verstoken blijven? Of zelfs gedwongen uit de samenleving verwijderd worden?
Maar ook mensen die nog gewoon met een modem moeten inbellen: lang niet overal ligt vast internet. Daarbij kun je mensen ook niet verplichten internet te nemen. Sommige gezinnen hebben amper te eten en dan zullen ze wel veertig euro per maand aan internet en een computer moeten gaan uitgeven?
Ik denk dat jouw visie op de samenleving dus een beetje te kort door de bocht is .

@ Jaap en de R.J. Tuinman.
De groep (on)bewust digibeten (dus ouderen en mensen zonder geld) kunnen zich ook door dezelfde mensen laten helpen die "de zwakkeren" laten helpen. Ik zeg ook duidelijk in mijn verhaal dat de overheid (ongevraagd) hulp moet aanbieden. Dat gebeurt nu niet.

Waar ik tegen ben, is het stoppen van elke vooruitgang.

Ik doe nu ook de administratie van mijn moeder van 81, en als ze zou willen zou best een computer kunnen gaan leren gebruiken en de eigen aangifte invullen. Mijn oude moeder kan zich nog de introductie van de bankrekening herinneren. Man, man, dat gaat nooit lukken, want vroeger kreeg iedereen een fysiek loonzakje en dan nog eens per week. Je moest eens weten hoeveel mensen na hun eerste maandsalaris, na een week het geld er al doorheen hebben gedraaid (vaak in het cafe). Mijn moeder woont in een 55+ woning waar veel oudjes wonen, waar velen (boven de 80) zelfstandig op hun computer communiceren met de overheid.

We moeten het niet spannender maken dan het is. Vooralsnog kun je in praktische alle gemeentehuizen, op kosten van de gemeente, achter zogenaamde internet computers plaats hebben. Overigens Jaap, elk woonadres is bij wet verplicht een brievenbus te hebben, dat is geen fabeltje. Je verblijfplaats moet ook bekend zijn bij de overheid. Meedoen aan de samenleving betekent niet dat iedereen zich lekker kan zitten onttrekken aan die samenleving en vervolgens "anderen" de schuld geven, dat ze geen geld, papieren of weet ik veel wat krijgen. In deze tijd van burgerrechten, zou ik een pleidooi willen maken voor burgerplichten. En om nog wat olie op het vuur te gooien, zijn die mensen die geen geld voor een computer hebben diezelfde mensen die wel 3 telefoonabonnementen hebben lopen? Kijk ik ben zeer sociaal voor mensen die echt maar dan ook echt het geld niet hebben voor een computer en internet, maar ik durf te wedden dat die groep zo klein is, dat deze mensen prima bij de gemeente geholpen moeten worden.

Je gaat mij toch niet wijs maken dat mensen die een papieren aangifte doen, dat nog met hand gaat zitten invullen. Sorry hoor, maar de belastingdiskette bestaat al sinds 1993. Er zullen heus nog wel een aantal verstokte boekhouders of principiële zijn die dat met de hand gaan zitten doen, maar je maakt je bij mij dan volstrekt belachelijk. Wassen ze hun kleding dan ook nog steeds met hand? Hebben ze magnetron? En zo kan ik nog wel doorgaan.

Voor de meeste mensen is een belastingaangifte een banale bezigheid, die is nauwelijks complex. Complexe aangiftes zijn in het algemeen zelfstandig ondernemers, nou die moeten een administratie voeren. En nou ken ik nog wel een aantal "ondernemers" die dat met een schoenendoos doen, maar even serieus. Het gebruik van een pinpas vs cash geld is zeker ook al zo'n verworven onzinrecht. De enige reden van mensen die cash geld eisen, is dat ze zwart geld hebben of nog triester, dat ze niet willen laten weten waar ze hun geld aan uitgeven.

Dus nogmaals, voor mensen die het niet kunnen (omdat ze geen computer/internet hebben) kunnen ze zich vervoegen bij de gemeente. Voor mensen die het niet kunnen (omdat ze het niet begrijpen) zou de overheid veel actiever moeten optreden. Edoch, blijf ik van mening dat dit van voorbijgane aard zal zijn. Het gebruik van computers en internet zal echt over 10 jaar zo ingeburgerd zijn, dat vermoedelijk je verplicht wordt een e-mail adres te hebben, omdat fysiek papier niet meer bestaat voor officiële communicatie.

Laten vooral realistisch zijn en niet doen alsof Nederland een of andere arm Afrikaans land is.

Of het is de tand des tijds en empathie of liever gezegd gebrek aan empathie zorgt ervoor dat mensen niet verder kijken dan hun neus lang is. 'Als het voor mij geldt dan moet dit ook voor anderen gelden.' is de mindset.
Het zijn niet alleen ouderen of mensen aan de onderkant van de samenleving maar er zijn bijv ook nog geestelijk beperkten of mensen met een vorm van analfabetisme die hier ook moeite mee hebben.

Maar het hete hangijzer is ook wat de ombudsman aankaart het menselijk contact. Als je dat digitaal wilt doen dan gooi je alle non verbale communicatie weg en kunnen zaken totaal uit hun verband gerukt worden en bij persoonlijke zaken kunnen er niet wensbare tegenstellingen ontstaan. Het mag geen argument zijn om mensen niet meer in de ogen te willen kijken omdat het goedkoper zou zijn.

@Atilla Vigh. Nogal vooringenomen. Je denkt het allemaal heel goed te weten, maar het is te veel onzin om echt inhoudelijk op in te gaan.

@Atilla Vigh
Een zeer omstreden boek is weer vrijgegeven in Duitsland en komt wellicht ook in Nederland op de markt. Misschien moet je dat eens lezen en naast jouw uitingen leggen.

Ik vindt het beangstigend dat dit soort "denken" klaarblijkelijk weer heerst.
Een geciviliseerde maatschappij kenmerkt zich door respekt voor en zorg voor de zwakkeren in die samenleving. Helaas is dat al een heel stuk op zijn retour zoals we aan de reactie van Atilla kunnen lezen.

Jammer dat mensen niet goed lezen.

Ik zeg dat mensen die het NIET kunnen of willen zich bij de gemeente kunnen vervoegen.
Alleen moeten we de gemeente dat verplicht bij wet opleggen. En de gemeente moet daarbij actief mensen hulp aanbieden (desnoods ongevraagd). En Jan, dat is veel socialer dan jij nu aan mij probeert te hangen.

Mijn stelling is dat we de technologische vooruitgang niet moeten gaan tegenhouden, vanwege het feit dat er burgers zijn die niet mee kunnen komen. Ik zeg je dat de volgende generaties vanzelf de geneugten van de nieuwe technologie, ook diegene die minder snel zaken oppakken.

@Atilla: Nogal vooringenomen deze uitspraak": "Het gebruik van een pinpas vs cash geld is zeker ook al zo'n verworven onzinrecht. De enige reden van mensen die cash geld eisen, is dat ze zwart geld hebben of nog triester, dat ze niet willen laten weten waar ze hun geld aan uitgeven."
Soms is het hebben van contant geld handiger dan een pinpas. Natuurlijk ook ik gebruik een pinpas, maar komt een collectant langs de deur, dan heeft die zo'n bus waar contant geld ingestopt kan worden. (en ik weet dat er al proeven zijn met mobiele pin-apparaten. Die mislukken, omdat dat veel te lang duurt.... een paar muntjes of een briefje gaat nu eenmaal sneller.) Ook het kopen van, bijvoorbeeld, een ijsje bij de ijscoman zal toch makkelijker met contant geld lukken dan met een pinpas.
Maar om mensen die contant geld in hun zak hebben nu voor zwart geld bezitters uit te maken, dat gaat me echt te ver.

Atilla Vigh, de meeste ouderen worden door het verdwijnen van de blauwe enveloppe opnieuw meer afhankelijk van anderen, terwijl ze geen betrouwbare belastingadviseur kunnen betalen. Het verdwijnen van de blauwe enveloppe betekent meer kans op financieel misbruik. Natuurlijk kan de overheid tegelijkertijd adequate veiligheidsmaatregelen inbouwen, maar dat doet de overheid niet. Ze geven ook niks om misbruik van ouderen. Ze maken weliswaar veel reclame voor Veilig Thuis en Meldpunt Ouderenmishandeling in de zorg, maar die organisaties functioneren slecht, hebben onvoldoende budget en de overheden laat het daar bij. Weer zo'n wassen neus van lachebekje Rutte.
De actie van de nationale ombudsman Reinier van Zutphen, vindt ik daarom een goede zaak. Daar passen geen gemeenplaatsen bij.

Als we willen voorkomen dat geld rondgepompt wordt, dan moeten de regels onder andere eenvoudiger en duidelijker worden en eventuele hulp aan zwakken transparanter. De blauwe enveloppe zal trouwens toch wel verdwijnen, want hoeveel jongeren hebben ervaring met aangifte op papier?

Atilla Vigh hangt een leuk theoretisch verhaal op, en dat gaat over een paar jaar ongetwijfeld op voor 90% van de personen / situaties. Met die 10 overgebleven procenten, een niet te verwaarlozen groep, moeten we altijd rekening houden!

Gelukkig snapt Johan Duinkerken het wel. Schakel je empathisch vermogen uit (als je dat al hebt), en doe alsof de hele bevolking zoals jij is, dat generaliseert wat makkelijker.

Ik kan alles digitaal, maar voor sommige zaken vind ik persoonlijk contact prettiger. De ombudsman heeft een goed punt!

Als we even de emotie eruit trekken en gewoon even feitelijk kijken wat er nu aan de hand is.

Wat is de gedachte van alleen digitaal? Efficientie en kostenbesparing. Handgeschreven formulieren zijn nu eenmaal lastiger te automatiseren en digitaal en analoog naast elkaar onderhouden zorgt er weer voor de de kostenstructuur van overheid te hoog blijft. Zij staan onder druk.

Wat is de gedachte vanuit de burger? Niet iedereen is in staat om digitaal te communiceren en dat is een feit, of dat nu om capaciteit of financien gaat.

Dat kosten bespaart moeten worden lijkt me duidelijk en als we blijven hangen in ouderwetse manier van werken verzwakt dat onze concurrentie positie. Hoe meer het kost om een maatschappij te onderhouden hoe duurder het is om iets te produceren.

Dan zijn er meerdere mogelijkheden om met deze uitdaging om te gaan.

Er vanuitgaande dat er twee stromen zijn : Communicatie naar de burger en communicatie van de burger naar de overheid.

Communicatie naar de burger is heel simpel. Er is een uiting een boodschap die naar de burger toe moet. Ergens staat ingesteld wat de voorkeursmethode van de burger is. Is deze per brief? Dan wordt de uiting volledig geautomatiseerd geprint en geadresseerd afgeleverd bij de burger. Dan is dat probleem opgelost. Er zit geen fundamenteel verschil in een email versus een brief.

Dan de communicatie terug. Deze is het meest efficient als deze eenduidig is *dus* digitaal. Voor de X % die dat niet kan moeten er dus wederom loketten komen. Deze loketten bevatten een digitaal hulpmiddel *plus* overheidsmedewerker. De burger legitimeert zich en de overheidsmedewerker wordt geautoriseerd om de burger in te loggen. Vervolgens wordt samen met de medewerker het gewenste proces uitgevoerd.

Aangenomen dat slecht een X% deze hulp nodig heeft valt hierop wel te plannen en ik neem aan dat de kosten voor zo'n loket opwegen tegen de besparing van een uniform proces. Natuurlijk verliest de eindgebruiker die niet digitaal wil/kan wel iets, hij kan niet direct een formulier met pen invullen en met de retour enveloppe terug sturen, daarnaast moet hij de reis maken naar een fysiek loket. Toegevoegde waarde is wel dat er meteen een mens is voor de vraag.

Ik ben het met Atilla eens dat we iets moeten, maar snap ook wel dat niet iedereen kan. Dit lijkt me een zinvol compromis. Zo'n loket zou dan bijvoorbeeld via gemeentehuis kunnen gaan....

@Henri: je beschrijft hier de ideale oplossing. Eén puntje: iemand die geestelijk beperkt is, maar wel alleen kan wonen, krijgt dan een brief (voorkeur: brief) van de overheid. Zo iemand snapt niet wat er in staat. Op dat moment kunnen er twee dingen gebeuren: 1. de persoon vraagt het aan iemand die het wel weet of 2. gooit de brief weg met het idee dat het vast onbelangrijk is.
Geloof me, ik ken zulke mensen. In het eerste geval gaat de persoon met iemand de noodzakelijke handelingen uitvoeren en is er niets aan de hand. In geval 2 zal waarschijnlijk nog een herinneringsbrief volgen. Als die ook in de papierbak verdwijnt heeft zo iemand echt een probleem.

Van zeer dichtbij ook meegemaakt dat iemand met schulden, en hoogbejaard, de post wegmoffelde om voor vrouw en overige familie niet te laten weten dat er problemen met geld waren.
In beide gevallen (geval 2 en de bejaarde) zou er iets moeten zijn dat deze mensen in de gaten krijgt en helpt. (overigens in het geval van de bejaarde man kwam het uit omdat familie de lades en kasten een keer naliep en alle achtergehouden post vond. Dat heeft toen 4 jaar geduurd om alle schulden af te lossen),

Er is altijd iemand te machtigen die voor dergelijke mensen kunnen optreden.
Maar dan moet die 'iemand' er wel zijn en het op tijd in de gaten hebben.

De X% die je noemt zal dus door familie, vrienden, verzorgers e.d. goed in het oog gehouden moeten worden. En dat is nu wat de overheid daarmee de samenleving oplegt: participatie.

@Henry, er is nog een andere kant van het verhaal. Het doorgaan met het gebruik van papieren formulieren ligt niet altijd aan het conservatisme of de beperkingen van de burger. Er zijn nog steeds heel veel overheidsinstanties (en bedrijven) die geen e-mail van je willen ontvangen, maar informatie op papier en er zijn nog veel meer overheden die jou vragen om een formulier op papier in te vullen en fotokopieën toe te sturen. De redenen die dan genoemd worden zijn bijvoorbeeld de kans op besmetting door virussen via e-mail, zo is het beleid, je mag niet als burger in ons systeem invoeren en "ons systeem is hier niet voor geschikt".
En elektronische gegevensuitwisseling is op zich ook geen garantie voor meer efficiëntie laat staan voor meer effectiviteit, als die uitwisseling niet goed opgezet en geregeld is. De invoering van het DBC-systeem vanuit het min. VWS zorgde bij allerlei groepen van zorgverleners juist voor extra bureaucratische belasting, die links- of rechtsom weer doorbelast wordt . De overheid heeft via de Inspectie voor de Gezondheidszorg daar nog een administratieve taak aan toegevoegd. En dan hebben we het nog niet eens over de problemen met het PGB-systeem en MRS van de SVB.

Jaap, geen enkele oplossing is goed voor iedereen. Je kunt ook niet met regeltjes voorkomen dat mensen fraude plegen, er zullen altijd mensen buiten de boot vallen en voor dat laatste stukje moet je niet een heel land tegenhouden, voor die uitzonderingen moet je een manier vinden die maatschappelijk verantwoord is.

Jaap B, (had niet voorzien dat er nog een Jaap zou reageren, hahaha)

Helemaal eens dat het vaak de overheid is die niet mee kan komen. En zelfbediening hoeft geen efficiëntie te betekenen, maar mijn ervaring is dat je een deel van het werk kan uitbesteden aan het volk :-)

Er zal nog heel wat water naar de zee stromen voordat het echt op niveau is, maar je moet wel vooruit, als we een kleinere overheid willen wat betreft bureaucratie, dan zullen wel moeten veranderen. Zo zie ik ook wel kansen in standaardisatie, desnoods moet overheid zelf maar automatiseerder worden en een standaard systeem voor overheidsinstellingen maken in plaats van een extreme versnippering en dat bijvoorbeeld iedere gemeente het wiel opnieuw uitvind. Maar goed, dat zie ik niet snel gebeuren...



In deze discussie lopen een aan aantal vraagstukken door elkaar. Die moet je echt uit elkaar houden, anders ga je juist proberen een integrale oplossing " a la one-size-fits-all verzinnen".


Vraagstuk 1. De efficiëntie en effectiviteit van de overheid verbeteren
Zoals reeds goed door velen is aangegeven in deze discussie zal probleem 1 in essentie door verregaande digitalisering worden bereikt. Als we kijken hoe ver de overheid daarmee is, staat ze nog maar aan het begin.
Het is natuurlijk van de idiote dat onze belastingdienst elk jaar ons een brief stuurt (bijna aan alle belastingplichtigen in het land) of we zo vriendelijk willen zijn om aangifte van de inkomstenbelasting te doen. Of het nu wel of geen wettelijke verplichting is, maar het doet me denken aan een fictief reclame filmpje van MP Rutte, met daarin de dringende boodschap "dat iedereen zich aan de wet moet houden". Formeel staat in de wet dat iedere burger de wet moet kennen, maar dat is kul. Aan de andere kant weet bijna elk praktisch denkend mens dat je elk jaar aangifte moet doen. Dus de digitalisering van een obligate brief voegt niets toe. Wat wel iets zou toevoegen is de weg die belastingdienst is ingeslagen met de vooringevulde aangfite. Dan integreer je gegevensstromen in de aangifte. Dat vind ik een goede zaak.
Buiten de belastingdienst zijn er nog legio overheidsorganen op meerdere niveaus waar nog een paar slagen gemaakt kunnen worden. Met name op gemeentelijk en provinciaal niveau juig ik elke vorm van samenwerking tussen meerdere gemeenten en provincies toe. Ik erger me dood aan de eigengereidheid dat die ruim 35o+ gemeenten ieder voor zich het wiel aan het uitvinden zijn. De meeste taken van de gemeenten zijn landelijk vastgesteld en daarbij zal de digitalisering echt niet afwijken. Zo vind ik het initiatief van een aantal West Brabantse gemeenten (https://www.computable.nl/artikel/nieuws/overheid/5263852/250449/west-brabantse-gemeenten-bundelen-ict.html).

Vraagstuk 2. De bereikbaarheid van burgers door de overheid vergroten
Dit is een maatschappelijk en politiek vraagstuk. We zijn in onze samenleving doorgeschoten naar de - om maar even een jeukwoord te gebruiken - "participatie maatschappij". Zowel de liberalen als de socialisten misbruiken de termen individu en collectief waar het hun goeddunkt. De socialisten suggereren dat iedereen (collectief) gelijk is. De liberalen suggereren dat elk individu (individu) gelijke kansen heeft. Wat in beide vergelijken misgaat, is dat het om mensen gaat. Besef dat Marx en Locke (de grondleggers) dit meer dan 250 jaar geleden hebben geponeerd. In die tijd was systeemdenken een populaire hobby. Het systeem was belangrijker dan de belangrijkste actor in het spel: de mens. Natuurlijk zijn niet alle mensen hetzelfde, niet in mentaal, niet in fysiek opzicht. En daar ben ik blij mee, het idee dat ik in een samenleving zou moeten leven, waarin iedereen precies hetzelfde is, is saai en nauwelijks uitdagend. En ook zou je dat vanuit een systeemdenken willen, dan zal het waarschijnlijk vanuit evolutionaire redenen niet aan te raden zijn.
Dat gezegd hebbende, betekent dat wat voor samenleving er ook bestaat, er altijd mensen zijn die zichzelf wel kunnen redden (doordat ze mondiger, brutaler zijn). Helaas zijn er ook mensen die dat niet kunnen. Ik vind dat een dergelijke samenleving actief (en met zachte dwang) deze mensen uitnodigen om juist deel te nemen aan die samenleving, door ze te helpen. Dus nee geen brief sturen, of een elektronisch bericht, maar de gemeente zou in kaart kunnen brengen welke burgers schulden hebben, sociaal economische problemen hebben, etc.... Die informatie is gewoon beschikbaar. Deze mensen zouden fysiek bezocht moeten worden, en een afdeling op een gemeente moet deze mensen persoonlijk gaan begeleiden. En ja dit zal wettelijk geregeld moeten worden. Dat is de enige mogelijkheid. Niet iedereen heeft een sociaal umfelt dat hulp kan en wil bieden. Hier is de oplossing dus een veel actievere houding van de overheid.

Vraagstuk 3. De complexiteit van de regels in onze samenleving verkleinen
Dit is veel complexer vraagstuk en zal ook niet makkelijk op te lossen zijn. We leven in een samenleving waarin geld de manier is om producten en diensten bij elkaar te brengen. Daar zit het probleem. Geld is een probleem op zich geworden. Je moet er mee om kunnen gaan. Dat vereist een strikte begrotingsdiscipline en zoals in vraagstuk 2 al aangegeven, we zijn allemaal verschillend. Niet alle mensen kunnen vele verleidingen niet weerstaan.
Aan de andere kant hebben we een politiek landschap waarin inkomenspolitiek een integraal onderdeel van de politieke mores is. Daarom is onze gehele belasting en toeslagensysteem na een tijdje heel complex geworden. Dat los je in mijn optiek niet op, door zo nu en dan eens de bezem door al die regels te halen (wat overigens deze kabinetsperiode niet is gelukt), maar door na te gaan denken over de toekomst.
Mijn persoonlijke verwachting is dat door verregaande robotisering, digitalisering en andere nieuwe technologieën, steeds meer mensen buiten de boot gaan vallen. Mijn hoop is tevens gevestigd op diezelfde technologie om basisvoorzieningen (voedsel, wonen en zorg) tegen een fractie van de kosten kan leveren. Als je daarop voorsorteert, zou het wellicht een interessant idee zijn om te kijken of je mensen niet basisvoorzieningen in natura aan te bieden. Dat bespaart een hele hoop rondpompen van geld en vermoedelijk ook nog eens door de gemeenschappelijke inkoopkracht van de overheid, tot drastische besparingen. Nogmaals dit zal een politiek en maatschappelijk lastig te tackelen punt zijn, maar erover filosoferen is een begin.

Nou heeft Spoelstra ook de knuppel in het hoenderhok gegooid?

https://www.computable.nl/artikel/columns/overheid/5682113/1277202/spoelstra-spreekt-en-wie-is-de-dupe.html


Atilla, mooi betoog. Zoals je al aangeeft is dit nog maar het begin. techniek hou je inderdaad niet tegen. In je eerdere reacties was je toon anders, maar achter deze sta ik 100%.
En dat Spoelstra zich er nu mee bemoeid snap ik best. Hij geeft dus ook aan dat wat jij in je laatste reactie noemt niet is tegen te houden.

@Atill
ik ben gerust gesteld.

Vacatures

Stuur door

Stuur dit artikel door

Je naam ontbreekt
Je e-mailadres ontbreekt
De naam van de ontvanger ontbreekt
Het e-mailadres van de ontvanger ontbreekt

×
×