Managed hosting door True

‘ICT-fiasco SVB had voorkomen kunnen worden’

Beroepsvereniging Ngi-NGN pleit voor register en beroepscode

Formele aandacht voor ethiek had ict-fiasco’s bij overheid door organisaties als Capgemini kunnen voorkomen. Dat meent althans Ngi-NGN. De beroepsvereniging pleit voor een register en beroepscode voor ict-professionals, zodat financiële fiasco’s bij bijvoorbeeld de Sociale Verzekeringsbank (SVB) kunnen worden voorkomen.

‘De leiding van de Sociale Verzekeringsbank zou willens en wetens miljoenen te veel hebben betaald aan een automatiseringsproject waarvan al snel duidelijk was dat het gedoemd was te mislukken’, stelt bestuurslid Maarten Emons van ict-beroepsvereniging Ngi-NGN. ‘Uiteindelijk werd het project zelfs na vier jaar gestopt.’ Gevolg: een schadepost van tientallen miljoenen, zo niet ruim honderd miljoen euro.

Het ging hierbij om het Multiregelingensysteem (MRS), dat veertig miljard euro aan uitkeringen voor aow en kinderbijslag moest verwerken. Er zou formeel 43,7 miljoen zijn uitgegeven, maar volgens ex-werknemers van de SVB in het onderzoeksprogramma Zembla is het werkelijke bedrag tientallen miljoenen hoger. Opvallend is dat werknemers die de gang van zaken ter discussie stelden, werden weggehoond.

‘Een register en beroepscode kan echter helpen om een cultuur te creëren waarbij medewerkers elkaar eerder aanspreken op hun ongewenste en onethische gedrag’, vervolgt Emons. De Ngi-NGN is dan ook begonnen met de ontwikkeling van dit register en deze beroepscode. Emons: ‘Ik roep bedrijven dan ook op om zich actief hierbij aan te sluiten.’

Dit artikel is afkomstig van Computable.nl (https://www.computable.nl/artikel/5596027). © Jaarbeurs IT Media.
6,6

 

Reacties

Ik ben reeds 30 jaar lid van NGI (en dus Ngi-NGN), en ook van IEEE en ACM. Ik teken graag!

Had ik maar 30 jaar geleden een beroep gekozen, in plaats van een ambacht.

Hulde aan Ngi-NGN voor deze initiatief!

Blijkbaar ziet de Ngi-NGN hier een mogelijkheid om ook wat te verdienen aan de ICT-faalindustrie, want gratis zal de inschrijving in dat register niet worden.
En een beroepscode? Alsof dat bij de bankiers heeft geholpen. Zolang ICT een bruikbaar vehikel is voor allerlei charlatans om flink te graaien zal er niet echt iets veranderen.

Maar we hebben de Nederlandse Vereniging van Register Informatici (VRI) toch al?
In 1984 opgericht, na een afsplitsing van het NGI, en 1 januari 2013 weer opgenomen als afdeling van het Ngi-NGN.

Daarbij hebben de diverse 'ICT-fiasco's in de kern weinig te maken met ICT.
Zo ook bij SVB.
Begin 2015 oordeelde de Monitoring Commissie Corporate Governance Code al dat de 'Code-Tabaksblat' dringend aan vernieuwing toe is.

Vraag is natuurlijk wél of een register en (alwéér) een code wel helpen.
Ethisch handelen leer je niet uit een boekje, met een training of met een Bureau Integriteitsbevordering.

Aandacht voor ethiek, register en beroepscode; ik vraag mij af of dat zin heeft als toch iedereen die er iets mee te maken heeft gehad gewoon mee wegkomt. Niemand wordt verantwoordelijk gesteld. Geen (sleutel)figuren bij Cap, geen hogeambtenaar, geen staatssecretaris, geen minister en Rutte als hoogste baas lacht het gewoon weg. Waarom kan zoiets zich telkens weer voordoen en wordt het telkens weer gezien als een incident. Juist ja, omdat het om belastingcenten gaat.

Dat is toch geen probleem van een beroepsgroep dat opgelost kan worden op basis van een vrijwillige registratie.

We spreken over een maatschappelijk probleem waar te weinig kontrolle is en vlijtig gegraaid wordt. Iedere dag krijgen we via alle media te horen op welke grote schaal en ongestraft gegraaid wordt. Dat nodigt mensen met een wat zwakkere moraal uit mee te doen.

Ik citeer hier Richard Stallman.
That's true: raising ethical issues such as freedom, talking about responsibilities as well as convenience, is asking people to think about things they might prefer to ignore, such as whether their conduct is ethical.

Sociaal gedrag moet je leren als je jong bent (in de inprentingsfase), klaarblijkelijk is er bij de opvoeding van een hele generatie toch wat verkeerd gegaan.

Ja, eh, Nederland staat bekend om de bouw van superjachten. Zou toch te gek zijn dat we die dan zelf niet meer kunnen aanschaffen omdat een beetje creatief ondernemen in overheidsland het klootjesvolk schokt.

Dat het niets met ICT te maken heeft, de SVB faal, daar ben ik het gedeeltelijk mee eens. Je kan er in ieder geval een paar lessen uit trekken, offshoren en de outsourcen is de achterdeur uit. In de Zembla uitzending kwam ook Berkleef van Equilhold aan het woord. Die wilde graag direct contact met de ontwikkelaars omdat hij zag dat het niet lekker liep. Mocht niet, maar dat is ook een les, direct contact tussen ontwikkelaars en gebruikers/materiedeskundigen is zinvol. Iets anders wat in de uitzending van Zembla voorkwam was dat medewerkers van de SVB opmerkten dat het 20 jaar oude systeem nog prima voldeet. Nog een ICT les, ga niet zomaar repareren wat niet stuk is of nog erger alles moet volkomen opnieuw.

@Nico Dit van Cap Gemini is niet uniek, ICT een moeilijk en ongrijpbaar vakgebied waar veel mogelijk is en waar alle ruimte is om de andere een poot uit te draaien. Ik heb diverse malen gezien, ik heb het van vrienden en oud collega's gehoord. ICT, we doen maar wat. Als ik mijn auto naar de garage breng kunnen ze me ook alles verkopen. Met ICT is het precies hetzelfde. Een beroepsode zal daar niet bij helpen maar is inderdaad misschien wel lucratief. Zoiets als een ISO norm, even nietszeggend.

Ik ben het helemaal met Jan eens. Het probleem is een (bedrijfs) cultuur probleem. Zeg maar de Angelsaksische manier van "zaken doen". Het was duidelijk dat binnen de SVB een cultuur heerste van geen tegenspraak. Dan kan je register tekenen tot je een ons weegt, of opleidingen volgen of weet ik veel wat, dat zal geen zier helpen.
Overigens zie ik niet als een generatie probleem, maar als een menselijk probleem. Het doet me denken aan het probleem van belangenverstrengeling bij openbare aanbestedingen. Het is een illusie dat er een belangeloze samenleving bestaat, want we zijn sociale dieren en interacteren nu eenmaal. En soort zoekt soort.
In de huidige samenleving is keiharde externe controle met wettelijk mandaat met ontslagbevoegdheid tot de hoogste directeur (en bestuursvoorzitter) het enige alternatief. Laat ieder jaar mij maar de SVB (en die paar andere overheidsorganisaties controleren): ik weet zeker dat het snel afgelopen is. Helaas zal dit nooit gebeuren, want als ze al gaan controleren, wordt de Raad van Bestuur vrijgesteld, er worden bakken met juridische onzin verhalen de wereld in geslingerd en uiteindelijk blijft er een schamel vrijblijvend rapport met flinterdunne aanbevelingen over.

Nu lijkt het alsof dit soort fraude alleen gebeurt bij ICT projecten? Dat is een illusie. Weet u nog? De bouwfraude? De aanbesteding van politieauto's? Wat er bij de SVB gebeurd is heeft op zich niets met ICT te maken. Het had ook de inkoop van papier, het uitbesteden van drukwerk of de bouw van een nieuw gebouw kunnen zijn. Dus voegt het NGI in dee kwestie niets toe. Het is de leiding van de SVB en in het verlengde daarvan de politieke top van het ministerie die, of hebben zitten slapen, of geen idee van de echte wereld hebben, of de zaak bewust door de vingers gezien om wat voor reden dan ook. Daar ligt de verantwoordelijkheid voor integer zaken doen en toezicht houden op de uitgaven en de geleverde producten. Maakt niet uit of het over ict of over de aankoop van voertuigen gaat. Als blijkt dat Cap de zaak bewust geflest heeft is dat een zaak voor justitie wat er ook geleverd werd.

Een register met beroepscode gaat hier niet helpen, zeker niet zolang het op vrijwillige basis is.

Pas als je ergens een eed afgelegd hebt, en alleen een functie mag uitoefenen als je dit gedaan hebt, kan, let wel KAN, het gaan helpen.
Alhoewel ... het verhaal rondom de bekende advocaat Bram M. heeft laten zien dat ook dat niet altijd een garantie is.

Cultuurkwesties los je niet op op met een registratie en beroepscode.
Een leuke poging tot zieltjes winnen van het Ngi-NGN, maar ik geloof er niet in.

Deze affaire is niet meer dan een symptoom van een samenleving in verval. In feite is het gegraai van bestuurders overal waar te nemen: scholen, woningbouwverenigingen, zorgverleners, banken, goede doelen, de publieke sector etc. Waarom zou de ICT ineens anders zijn?

Je kunt het waarnemen in elke organisatie waar mensen met competenties worden gemarginaliseerd en onder druk worden gezet door mensen zonder competenties, de niet-facturabele meelifters.

Bedrijven die, ooit onstaan door een samenwerkingsverband van competente mensen, nu worden leeggeroofd door bestuurders. Een een-tweetje met een commissaris blijkt al genoeg om een loonstijging van tientallen procenten door te drukken. Outsourcing is een handig instrument om de personeelskosten te drukken en de marge (en daarmee de eigen bonus) op te krikken.

De essentiele weeffout in elke organisatie is dat er mensen zijn die de hoogte van het eigen salaris kunnen beinvloeden. Naarmate de afstand tussen top en de de wernemers groter, wordt steeds meer van deze mogelijkheid gebruik gemaakt.

Controle zoals het NGI hier voorstelt (managers die managers gaan controleren) is een duidelijk kansloze zaak. De enige remedie zou zijn, verregaande automatisering van bestuurlijke functies.

En nu het feitelijke product niet meer gerealiseerd kan worden, blijkt het circus gewoon door te kunnen draaien, zonder dat iemand het een halt kan toeroepen. Falen is nu core-business geworden en onze Nederlandse bestuurders behoren in deze nieuwe discipline tot de absolute wereldtop.

Ik denk dat er iets fundamenteels mankeert aan de manier waarop er van bovenaf wordt gekeken naar het bouwen van software :
Het idee dat je het ontwikkelen van software net zo in lagen kan verdelen als datacommunicatie, dat je gewoon de koperkabel kan vervangen door glasvezel, zonder dat de bovenliggende lagen er iets van merken.
En dat je bij alles wat je kan vervangen door iets anders gewoon de allergoedkoopste kan nemen.
Managers geloven vaak dingen die los staan van de werkelijkheid. Mensen zijn niet zomaar te vervangen.

Als je nu eens bij de aanbesteding eist dat codekloppers de taal van de eindgebruikers vloeiend moeten kunnen spreken, dan is de kans op dit soort dure flops een stuk kleiner. En dat betekent waarschijnlijk dat je allerlei "vrijhandelsverdragen" beter niet kan tekenen.

het is altijd erg jammer vast te stellen dat so called 'managers' over zaken beslissen waar ze geen bal verstand van hebben, dat de afstand tussen werkvloer en management veel te groot is. Op sommige plaatsen heeft men dat opgelost door een chief-programmer aan te stellen, iemand die op de werkvloer opereert, daar zelfs de kastanjes uit het vuur haalt en daarnaast met het hoogste management communiceert over de gang van zaken. Hier nog nooit vertoond. Arrogantie. Managers zijn zelden technisch bekwaam. Een enkele keer wel. Er bestaan/bestonden ingenieurs in de raad van bestuur bij sommige multi-nationals maar nooit bij enige overheid. Helaas.

De voorgaande reacties lezende bekruipt mij een gevoel van: "Ach wat kunnen wij er aan doen". Het moet maar geregeld worden en vooral door een ander. Niemand doet wat. Lijdzaam gedrag dus.
Wie hebben wel eens de klok geluid, wie hebben gereageerd naar hun werkgever van: "Hier werk ik niet aan mee?".
"Zieltjes winnen voor een beroepsregister". Vooral uitspraken om iets niet te hoeven doen. Voor alle helderheid ik was / ben geen lid van het VRI.
Toch maar even een anekdote.
Een paar werkgevers geleden, was er een collega die moeite had met een beslissing van het management. Hij protesteerde (was VRI-lid) en gaf ook aan dat een bepaalde beslissing tegen zijn ethiek én de erecode van het VRI ging. Standvastig zoals hij was heeft hij ontslag genomen.
Voor zover het kon heeft hij ons (zijn collega's) geïnformeerd van het hoe en waarom. Was dit nu stom of dapper, zeg het maar.
Ik weet wel wat het met ons als collega's deed. Wij maakten een afspraak: dit niet meer. Enkele jaren later was er een aanbesteding.
Daar gebeurde iets soortgelijks. Wij namen ons standpunt in: de aanbesteding moest overnieuw.
De moraal van het verhaal: verbeter de wereld, maar begin er zelf aan.
Voor geloven heb je geen gebedshuis nodig, om ethisch IT te bedrijven geen VRI. Het zijn hulpmiddelen om je te verbeteren en helpen je vaak sneller vooruit. It's up to you om er van gebruik te maken. Uiteindelijk ben je zelf verantwoordelijk wat je doet en accepteert.

@LexSchampers Dat is heel makkelijk praten, dat had je moeten zeggen tegen meneer Gotlieb van de NZA. Je moet een hoop lef hebben en gedreven zijn om dit te doen, niet bang om je baan te verliezen, niet bang om weggepest te worden of ten onder te gaan onder een hoop stress. En je zou toch moeten weten hoe het werkt in werkland, val je buiten de boot of ben je kritisch dan ben je gezien dan ga je eraan. Uiteindelijk zie je iedereen voor zijn eigen hachie kiezen en misschien is dat voor de eigen gezondheid nog wel het beste. Want ga er maar uit vanuit dat de kritische geesten binnen de SVB geen makkelijke tijd gehad hebben. Ik denk dat er voldoende medewerkers gerust zullen opmerken, dit gaat nergens over of dit gaat nergens heen. En dan? Daar een strijd van maken? Het is ook vechten tegen windmolens.

@Lex
Je vraagt:
"Wie hebben wel eens de klok geluid"
Ik meermaals. Daar maak je je niet geliefd mee. Heb het allemaal beleefd, inklusief mobbing. En heb knalhard wraak genomen, ben naar de klant gewisseld en heb een bezoekverbod uitgesproken voor de boosdoenster, dat deed me goed, en natuurlijk ook een reduktie van het kontrakt van 50% met behoud van service.
Daar had ik geen registratie voor nodig.

Mooi hoe Nederland er sinds Zembla 17 miljoen uiterst kundige ICT professionals erbij heeft. Iedereen heeft wel een mening over hoe het debacle voorkomen had kunnen worden, inclusief de grijze koppen van de Ngi-NGN blijkbaar. Wat ziet de toekomst er rooskleurig uit.

We weten natuurlijk al jaren wat de echte oorzaak is van dit type falen. Namelijk volkomen incapabel management dat er in de praktijk vaak straffeloos mee wegkomt. Binnen de overheid wemelt het daarvan.

En ja er zijn natuurlijk parasieten die er van profiteren en die weten hoe het zit maar die er vooral belang bij hebben dat de situatie blijft zoals die is.

De oplossing moet misschien wel gewoon op de werkvloer gezocht worden. Namelijk het bevorderen van integer gedrag......Dat lijkt niet meer vanzelfsprekend tegenwoordig. We weten meestal wel wie er fout zit maar we houden onze mond als het er op aankomt om toch vooral onze vermeende eigen belangen te kunnen beschermen..Dit maakt ons mede verantwoordelijk voor de shit die er achterweg komt.

@Jan
Mag ik je vragen wanneer je daad van verzet was?

Ergens krijg ik namelijk het idee dat je eerst als ingehuurde kracht bij een klant werkte en er vervolgens in dienst gekomen bent om hetzelfde werk tegen een 50% lager tarief te doen.
Als dat een juiste constatering is dan heb de klok geluid noch dat je begrepen hebt waar de klepel hangt.

@Ewout
lezen.
De reduktie was een software/hardware-kontrakt van €400.000 per jaar, dat terug gebracht werd naar € 200.000 per jaar.
Het is weliswaar enige jaren geleden maar dat verandert niets aan de feiten.

Terzijde : outsourcen, offshoren, nearshoren, whatever heeft niets met ICT te maken.
Als dat door de leverancier - i.c. Capgemini - gebeurt valt dat binnen díens verantwoordelijkheid. De Opdrachtgever dient dan wél attent te worden en te zorgen dat de regievoering, het kwaliteitssysteem en het contractmanagement op orde is en afgestemd met de projectaanpak. Dat - ofschoon niet overdreven ingewikkeld - was bij de SVB duidelijk niet het geval.
Als eindklant bij de eindleverancier gaan zitten heeft in de praktijk geen zin - al helemaal niet met India - en maakt het geheel alleen maar ingewikkelder. Bovendien maak je jezelf als eindklant medeverantwoordelijk voor het eindresultaat. En dat ondergraaft weer je regievoering, kwaliteitssysteem, contractmanagement en projectaanpak. Standaard-instinker in dit soort constructies.

@Jan
Dat schrijf je niet!

Wat je wel schrijft is dat je naar klant gewisseld bent, je hebt dus eerst je baantje geregeld en bent vervolgens met kennis uit voorgaande betrekking de onderhandeling aan gegaan waarmee je een grote gelijkenis vertoont met het spel dat beschreven wordt. En gezien de 'sterrenslag' lijkt mij al empirisch bewezen dat klokkenluiders niet geliefd zijn;-)

@PJWesterhof Outsourcen, offshoren, nearshoren, gebeurt in vele sectoren en heeft op zich niets met ICT te maken maar het is wel een constructie die gebruikt wordt in ICT projecten. Zoals in dit project. Je kan het heel formeel bekijken en zeggen hoe het uitgevoerd is niet de zaak van de eindklant maar aan de leverancier. Aan de andere kant is een direct contact tussen uitvoerders en de klant (gebruiker) waar je voor werkt eigenlijk een vereiste. Niet voor niets zijn er veel bewegingen gaande die die barrieres proberen te slechten. Als tusesn eindklant SVB en de Indiaase ontwikkelaars een batterij Cap Consultants dan zal dat alleen de ruis ten goede komen en niet de kwaliteit. Net zoals het niet handig is met ontwikkelaar in een ver weg land iets te laten maken voor een complex gebied van de SVB met al die specifieke domeinkennis.

Maar het was natuurlijk een constructie, India, die om geld ging. AaaS, Arbeid As A Service. Zo goedkoop mogelijk inkopen en gebruik naar capaciteit en wegflikkeren indien niet meer nodig. Het arbeidsmodel anno nu.

@Lex: ik vrees echter dat jou voorbeeld zelden de realiteit weerspiegelt. Arbeidsethos of niet, ik kan niet zomaar ontslag nemen als iets tegen mijn ethiek indruist. Ik heb een hypotheek en een gezin van 5 personen te onderhouden.

Dit neemt niet weg dat je als werknemer niet mag protesteren. Heb ik ook ooit geprobeerd. Effect: haaruitval, 12 kilo afgevallen (beiden door stress) en een slechte beoordeling omdat betreffende manager mij terug wilde pakken. Betreffende manager is ondertussen weg, de 12 kilo en haren gelukkig weer terug (alhoewel die kilo's niet hadden gehoeven, maar dat terzijde). Hier heb ik geen register voor nodig, noch zou zo'n instantie als het NGi-NGN mij iets geholpen hebben hierbij.

Op papier klinkt het allemaal heel mooi, maar in praktijk valt het meestal toch wel tegen

leuk artikel, over ongewenst en onethisch gedrag.
Ngi-NGN die oproept tot betaald lidmaatschap.
En Jan, de ICT-consultant, die blijkbaar revenge-driven (hahaha) werkt. Lean en mean zegmaar.
Dweept ook nogal met zijn wannabe academische achtergrond, omdat die een paar jaar een studie volgde en er toen achter kwam dat het niet "zijn ding" was. Nu wel opgeklommen tot Directieniveau bij een bedrijf van 3 personen. Soort merchandising, niet verkeerd. Maar doet me toch wel een beetje denken aan Willeke met haar liedje over ome Jan. "En niemand leek te weten hoe die aan die centen kwam. Dat kon ons weinig schelen, dus we namen het ervan".

Ongenuanceerd op de man spelen, we doen het graag. En terecht. Wat is er meer tenenkrommend dan bijv een 20 jarig voetbaljochie die zegt dat zijn succes ondergeschikt is aan het elftal. Dan krijgtie namelijk nog meer geld, zelluf, later, die teamplayer. Houd zoveel van zijn cluppie dat hij zijn graaicarriere daar later wil afbouwen.
Voetbal en automatisering zijn corrupt, maar geeft een hoop pret. FIFA las ICT.

Ewout toont hier waarom het gaat, als je je verzet tegen zaken die niet door de beugel kunnen, wordt je door kollega's zoals Ewout "klein gemaakt".

Ten eerste kent hij de gegevens niet en trekt konklusies op basis van aannames.
Ten tweede is dit natuurlijk kenmerkend voor mensen die iedere vorm van risiko meiden, die graag kommentaar leveren maar nooit iets doen.

Als ik een inschatting mag geven dan denk ik dat Ewout van zijn 30ste tot zijn 67ste bij Unisys werkt. Het vereist voldoende ruggegraat om, punt een tegen misstanden te protesteren en punt twee om het roer om te gooien en dan heel wat anders te gaan doen Dat past niet bij couchpotatoes die zich achter de tv of de pc voleten, een paar boeken lezen en dan groot spelen met een paar citaten of taalkonstrukties die wel interessant lijken maar meest lucht bevatten.

Je hebt ballen nodig om misstanden aan de schandpaal te nagelen.

Overigens PaVaKe bij mij waren het 18 kilo, heb er 7 weer bij, dat is genoeg.

@Jan:
Laat Ewout nou net van job gewisseld zijn... ;-)

Even serieus: kan/wil je iets meer vertellen over dat stukje geschiedenis? Wat heeft er gespeeld? Ik vat hem namelijk niet helemaal.

Overigens bij mij waren het er een kilo of 10-15... erbij... :-(

Misschien is een register van mensen die zich NIET ethisch gedragen veel beter. een soort van VOG voor overheids(ICT) projecten. Vooraf expliciet zeggen dat je je netjes zult gedragen zal iedereen doen, ook diegenen die die intentie niet hebben.

Een registratie zou misschien kunnen helpen, maar hebben medewerkers van de SVB en andere ambtenaren niet een gelofte moeten afleggen: de ambtenaren eed?
En we hebben het hier niet over een registratie, maar over een bij wet geregelde zaak. Helaas kan zelfs dat corruptie en wantoestanden niet geheel voorkomen dus het blijft dus maar de vraag of een registratie alleen veel zou veranderen. Je hebt daar wel iets meer voor nodig.

Ik denk meer aan een onafhankelijke waakhond voorzien van voldoende slagkracht. Zoiets als een landelijke ombudsman of zoals de financiele autoriteit markten(AFM).
Een alternatief is misschien zoiets als een consumenten bond voor ICT diensten. Dit is mogelijk een rol is welke de NGI-NGN op zich kan nemen?
Het mooiste is dus niet alleen een registratie, maar ook een oorganisatie waar tips kunnen worden onderzocht en die op regelmatige tijdstippen een soort performance onderzoek publiceert.
Dat laatste wordt dat bijvoorbeeld al gedaan door bijvoorbeeld Giarte, die zich bezighoud met de performance van outsourcing bedrijven.

Eigenlijk is het helemaal niet zo complex om op te zetten, want het meeste bestaat al, het is alleen nodig om die extra stap te zetten en alles bij elkaar te brengen en te publiceren via een kanaal.
Het bestaat al voor notarissen, voor banken, voor mobiele telefoons en voor klussers.
Waarom dan niet voor ICT-ers?
Dat lijkt me nu een mooie taak voor de NGI.

Weten we op voorhand waar de grens tussen ethisch en onethisch gedrag ligt dan? Ik wil wedden van niet.
In een wereld waar marktwerking de mores bepaalt en rechtvaardigt dat sommige mensen 100 x meer “verdienen” dan anderen, zullen er op allerlei niveaus situaties blijven ontstaan waar mensen hun verworven positie (inkomen en aanzien) blijven beschermen. En daartoe beslissingen nemen die achteraf gezien niet door de beugel kunnen. Omdat de grens tussen ethisch en onethisch pas achteraf, op basis van gevolg(schade) en eventueel persoonlijk leed, duidelijk wordt.
Tot die tijd rotzooit men maar wat aan.

En ik altijd maar denken dat die kilo's met mijn bourgondische levenstijl te maken hadden.

Weten we op voorhand waar de grens tussen ethisch en onethisch gedrag ligt dan? Ik wil wedden van niet.
In een wereld waar marktwerking de mores bepaalt en rechtvaardigt dat sommige mensen 100 x meer “verdienen” dan anderen, zullen er op allerlei niveaus situaties blijven ontstaan waar mensen hun verworven positie (inkomen en aanzien) blijven beschermen. En daartoe beslissingen nemen die achteraf gezien niet door de beugel kunnen. Omdat de grens tussen ethisch en onethisch pas achteraf, op basis van gevolg(schade) en eventueel persoonlijk leed, duidelijk wordt.
Tot die tijd rotzooit men maar wat aan.

Denk dat oud-collega's wel kunnen beamen dat ik niet iemand was die mijn mond hield, het wordt nu een beetje als de discussie met de kalkoen over het kerstdiner maar probleem is de enterprise lifecycle van het ecosysteem en niet de vervanging van een puntoplossing.

Every damn fool can do for a dollar an engineer can do for a nickel.

Discussies over mislukkende ICT projecten bij de overheid gaan namelijk niet over techniek maar politiek. Het licht aan het einde van de tunnel zijn opmerkelijk vaak de koplampen van een aanstormende trein in de vorm van legacy. En ja, ik heb al meerdere keren aan de bel getrokken waarbij mijn opinies niet lezen als een trein doordat ik hierin dus termen zoals organisatorische olifantenpaadjes, contractuele inertie en papieren tijgers gebruik als de beschrijvende analogieën.

De begrijpende lezer heeft hier meestal genoeg aan, de technische lezer blijft hangen op de details van een product. Dat je hier - als gevolg van de enterprise lifecycle - na verloop van tijd op kunt bezuinigen als gevolg van commodificatie is geen rocket science. Heel anders wordt het als je kijkt naar ketenafhankelijkheden in service integratie, puntoplossingen die slecht integreren zorgen voor een omgekeerde vorm van automatisering. Vier Indiaantjes in een krat is natuurlijk ook een oplossing;-)

De ICT-fiasco's zoals die van de MRS en PGB bij SVB hadden voorkomen kunnen worden. Aan de ene kant had Capgemini Sogeti kunnen leveren wat ze beloofd hadden, maar dat paste blijkbaar niet bij hun nieuwe verdienmodel. Snel nog de bonus innen voordat de betalingen stoppen, de problemen zijn voor de volgende collega's.

Aan de andere kant had de Raad van bestuur van de SVB naar hun eigen personeel kunnen luisteren. Door de vele problemen met ICT-gerelateerde projecten, was de raad al gewaarschuwd. Ze hadden eigen projectmedewerkers en een Auditdienst die de ene na de andere waarschuwing gaf. Maar ze hadden ook ingeleend personeel, zoals de heer Joop G., die ze via Capgemini hadden ingehuurd. En G. vertelde wat de leiding graag wilde horen. Het gaat goed, er zijn geen blocking issues, ga dus maar door met het betalen van de nota's. Helaas hield ook de Raad van Advies van de SVB haar mond.

Ten slotte had de politiek kunnen ingrijpen bij het MRS en het PGB-Trekkingssysteem. De Auditdienst van de Sociale Verzekeringsbank was klip en klaar over de problemen en dat kon iedereen lezen. Maar bij de coalitie wilde men het niet zien. Men koos voor de irreële ambities van een paar ego's die beloften deden die bij de verkiezingsprogramma's pasten. En toen het voor iedereen te zien was dat het mis ging, wilde men politici zoals Kleinsma en Van Rijn en hun ambtelijke vrienden niet laten vallen. Ten slotte zou de PvdA ook kunnen wijzen naar de VVD bewindslieden van bijv. Defensie, Verkeer en Waterstaat en Veiligheid en Justitie, die met vergelijkbare perikelen te maken hebben of hadden. En zo houdt de politieke meerderheid het faalsysteem in stand.

Conclusie, vele leidinggevenden en bewindslieden hadden de stekker eruit kunnen halen om de schade te beperken toen dat moest, maar ze hebben het niet gedaan.
De vraag is wat gaat men binnen de politiek doen om dit te voorkomen? De cie. Elias geeft onvoldoende richtlijnen wat te doen als er niet alleen normale fouten worden gemaakt, maar er ook wordt gesjoemeld. Misschien wordt het tijd om ook externe auditdiensten en de rijksrecherche in te schakelen wanneer de zaak niet al te fris ruikt.

@Will Moonen
die geschiedenis is te lang en te komplex voor een "reaktie".
Ik kijk wel of ik er een artikel van kan maken.

Lijkt me wel een topbaan. Geld vangen voor iets wat niet werkt. En dan nog een keer gevraagd worden voor een volgende opdracht ook nog.
Wat zou Kafka hiervan zeggen?

@Johan Duinkerken
Goed idee voor een boek, denk ik.

Er zit een verborgen aanname in de reactie van Ngi-NGN en overigens ook in het Zembla-programma. Men neemt aan dat de betrokkenen competent zijn, en dus is voor velen (ook in deze reacties) de overblijvende verklaring dat de betrokkenen wel corrupt moeten zijn en dat dát dus de oorzaak is.

Er is wel wat belangenverstrengeling zichtbaar en dat is niet goed. Maar is dat de oorzaak van het misgaan? Volgens mij niet.

Maar dit gaat m.i. vooral fout omdat zowel opdrachtgevers als opdrachtnemers incompetent zijn op de inhoud. Men heeft geen gevoel voor de onderliggende complexiteit en volatiliteit en dus zijn de methodes en mechanismes die men er op loslaat niet in staat om dit tot een goed einde te brengen. De 'best practices' van de ICT industry zijn vaak helemaal niet eens 'good'. Bijvoorbeeld in architectuur (zie http://enterprisechess.com/the-summary/)

Ook Ngi-NGN reageert zo: we moeten iets doen aan corruptie. Ook niet vreemd, want zij vertegenwoordigen die 'best practices'. Maar wat nu als die 'best' practices het probleem zijn?

@Gerben : van 'onbewust onbekwaam' naar 'bewust onbekwaam' naar 'bewust bekwaam'?
Daar zijn al diverse competence-frameworks voor, ook voor de ICT-gerelateerde wereld, ook architectuur-gerelateerd.

Maar Ngi-NGN suggereert hier een integriteits-issue. Voor 'onbewust onbekwaam' en 'bewust onbekwaam' heeft men ten dele een punt. Maar dat punt los je niet op met een register en een code.

Was met vakantie, dus mijn reactie liet even wachten ;-)
Het doet me goed om te lezen dat er toch mensen zijn die een tegendraads geluid lieten horen.
Al gebeurt dit zelden, elk begin daartoe moet zeker niet in de kiem gesmoord worden.
Wat mij opvalt is dat niemend in gaat op mijn eerste alinea.
Het probleem ligt bij de ander. Wat kunnen wij of ik eraan doen?
Initiatieven tot zelfreflectie (ook in een paar andere artikelen die ik lees) worden neergesabeld met kritiek. Graag zou ik eens lezen wat de kritikasters zelf aan verbetervoorstellen hebben in plaats van sec kritiek leveren.
Voel u maar uitgedaagd. Ik lees het graag..

Ja zeg Lex, als je mij wilt vertellen wat ik moet schrijven, op welke alinea ik in moet gaan en wat jij graag leest na je vakantie ..
Ik voel me niet uitgedaagd. Mooi weer gehad ?

Vacatures

Stuur door

Stuur dit artikel door

Je naam ontbreekt
Je e-mailadres ontbreekt
De naam van de ontvanger ontbreekt
Het e-mailadres van de ontvanger ontbreekt

×
×