Managed hosting door True

ICT'er somber over plan langer doorwerken

'Je kunt beter van je leven genieten'

Hoewel verhoudingsgewijs veel ict'ers bereid zijn door te werken na hun 65ste, is er een grote groep werknemers die kritiek hebben op dat plan. Deze ict'ers steken hun mening niet onder stoelen of banken: 'Doorwerken tot 67 is onzin. Nog drie jaar leven en dan ben je dood.'

Analisten van onderzoeksbureau TNO concluderen dat ongeveer een kwart van de ict'ers wil doorwerken na 65 jaar. Dat is vrij veel, aldus de onderzoekers: voor de rest van werkend Nederland ligt het percentage op 13 procent. Lang niet alle ict'ers die Computables berichtgeving over het onderwerp lazen, kunnen zich vinden in de onderzoeksresultaten van TNO.

Oude rot

Vooral het standpunt dat werkgevers niet staan te springen om oudere ict' ers, krijgt bijval. 'De regering wil ons langer laten doorwerken, maar de meeste werkgevers willen van ons af', stelt een van de reageerders die het artikel lazen. Volgens een enkeling is de oude rot in het vak de werkgever een doorn in het oog.

Een lezer die schrijft onder de naam 'ICT' vindt dat werknemers die doorwerken tot hun 67ste, te weinig tijd overhouden om hun geld op te maken. 'Nog drie jaar leven en dan ben je dood', vreest hij. 'Wat gebeurt met het geld dat je betaald hebt voor je pensioen? Dat gaat natuurlijk naar de overheid. Ik vind het echt gek dat mensen willen doorwerken tot hun 67ste. Wat wil je daarmee bereiken? Geniet van je leven.'

Onmogelijk

Ict-leverancier IBM startte onlangs een project waarbij ict'ers van vijftig jaar en ouder ondersteund worden bij de vooroordelen die zij tegenkomen. Een commissie gaat onderzoeken hoe werknemers geholpen kunnen worden als zij langer willen doorwerken.

Desondanks lijken de werknemers in de ict weinig vertrouwen te hebben in hun werkgever. Ze hebben het over werkgevers die kiezen voor de goedkope schoolverlater, gebrek aan werk door offshoring en kennis en ervaring die niet gewaardeerd zouden worden. Reageerder Jan van Waard vat de situatie samen: 'Doorwerken? Dat is in de ict onmogelijk.'

x

Om te kunnen beoordelen moet u ingelogd zijn:

Dit artikel delen:

Lees verder


Reacties

Bijna niemand haalt de pensioengerechtigde leeftijd bij de grote ict-dienstverleners. Geen geheugen, geen geweten, het maakt niet uit wat je hebt bijgedragen aan het bedrijf, tussen de 40 en 65 ben je aangeschoten wild; zodra je geen inzet meer hebt, willen ze van je af. De werknemer is net als de notebook, de leaseauto en het pand: tijdelijke ingehuurd.

Het "geniet van je leven" argument is natuurlijk onzin; als je tot je 67e al niet van 't leven aan 't genieten was, gaat het daarna ook niet echt leuk worden.

Als ik zie hoeveel mensen die tussen de 55 en 65 gestopt zijn met werken geen idee hebben wat ze nu moeten en depressief zijn dan zou ik maar beginnen met bedenken was je dan precies gaat 'doen' om "te genieten van 't leven" als je nog geen 40 bent.

Het is zaak altijd te genieten van 't leven; als je dat niet doet, moet je gewoon iets anders gaan doen. Zo niet kan je net zo goed tot je dood door blijven werken; je gaat 't toch nooit echt leuk hebben.

Met 't andere punt ben ik 't overigens wel eens; als de overheid doorwerken tot 67 voor ICT'ers wil invoeren, moeten ze dat ook mogelijk maken en bedrijven dus passende banen voor ontslagen mensen regelen. Dat kunnen ze niet, dus waar hebben we 't over? De Cap Gemini's van deze wereld gaan echt geen bejaarden in dienst houden als ze de keuze hebben. Sterker nog, je hoeft maar weinig te doen om ver voor je 65e ontslagen te worden met een of andere smoes. Jonge mensen zijn gewoon meer waard en daarbij kan je die ook gewoon en masse invliegen vanuit India of Rusland of China, dus waarom zou je 50ers en 60ers houden?

@Raap heeft makkelijk praten. Voor veel mensen is werk nu eenmaal vooral de manier om geld te verdienen en die al blij mogen zijn als het over het algemeen dragelijk is. Er zijn nameijk zelfs mensen die naast hun werk een hele reeks interesses hebben die ze wel gelukkig maken maar die helaas niets opleveren en waarvoor vanwege dat werk maar weinig tijd overblijft. Lang niet iedereen heeft het echt voor het kiezen.
Dat de oudere (vanaf 45) dan nog te maken krijgt met een 'rot toch op ouwe' houding van het bedrijf en jongere collega's draagt niet echt bij aan het werkplezier.

Ik denk dat iemand na zijn 65e wil werken zelf de keuze moet kunnen maken.
Echter als het een verplichting wordt moet het ook mogelijk gemaakt worden door de arbeidsmarkt. Echter na je 45e lig je er grotendeels uit (behalve de hoge functies dan) en staan de werkgevers niet te springen om je nog aan te nemen, omdat je dan simpelweg te duur bent...

Hoezo heb ik makkelijk praten dan? Ik sta toch zelf ook voor die keuze? Ik had een burnout nodig om in te zien dat het eigenlijk krankzinnig is wat mensen zich laten aanleunen om 'mee te komen'. Ik begrijp dat bijna iedereen risico-vermijdend werkt, maar het gaat wel om je leven. Daar heb je er precies 1 van (dat is althans wat ik geloof), dus het is zaak om daar iets van te maken. Ik vind werken leuk, heel leuk, en zal 't blijven doen tot m'n dood. Evenals m'n vrouw. Maar wel op mijn voorwaarden en niet die van de grote ICT bedrijven waar ik gewerkt heb. Iedereen kan stappen maken; dat mensen ze niet durven maken wil niet zeggen dat ze 't niet kunnen en zouden moeten doen. Zo vroeg mogelijjk aan je leven werken om later met zeer veel voldoening en blijdschap terug te kijken; daar gaat het (wederom, dit geloof ik) om.

Ik sluit me aan bij Raap: als het om genieten gaat, moet je dat niet pas gaan doen na je pensioen.

Doorwerken is wel verstandig: als je achter de geraniums gaat zitten, ook al ben je 55, dan ga je fysiek en mentaal zeer snel achteruit. Maatschappelijk actief blijven, bv door te werken, is heel belangrijk.

Wat betreft je pensioengeld na overlijden: dat blijft in de collectieve pensioenpot van een pensioenfonds, of komt ten goede aan de winst van een verzekeraar. Voor een pensioenfonds geldt dan dat dat uiteindelijk ten goede komt van mede deelnemers (hogere indexatie bv) of deels de werkgever (verlaging van de premie).

Een gestopte AOW uitkering na overlijden komt idd bij de overheid als meevaller op de balans.

Er moet in de mentaliteit van de bedrijven veel veranderen. Nu is het bedrijfsleven puur op winst gericht. Er is ook zo iets als een maatschappelijke verantwoordelijkheid richting de gemeenschap. De macht van de aandeelhouders is wat dat betreft funest. Het angelsaksische model is niet houdbaar.

Rentmeesterschap wordt dat ook wel genoemd: kort gezegd: je werkt om te leven, en met wat je als overhoud help je anderen om te kunnen leven. Niet alleen de mensen in Afrika door middel van belastingtechnisch of publicitair aantrekkelijke giften, maar ook door hier in Nederland mensen in dienst te houden/nemen die misschien minder productief zijn.

Tegen de tijd dat de huidige veertigers de 65 naderen is het pensioen al zodanig uitgekleed dat je wel door moet blijven werken mits je niet een vet spaarvarken hebt.

En voor die mensen die bang zijn om na hun pensioen te weinig tijd te hebben moeten ze maar eens na gaan denken om deeltijd te gaan werken en zo meer te leven naast hun werk.

Mensen produceren steeds meer per persoon, vanwege technologische ontwikkelingen en dergelijke.
I.p.v. daarvan te profiteren door minder te hoeven gaan werken (en werklozen dus ook meer kans te geven!), wordt er gevraagd langer te werken? Merkwaardig.

Ik ben het eens met de stelling "je werkt om te leven" en niet "leeft om te werken", m.a.w. je moet je in je onderhoudt voorzien en dan leven.

Onze kapitalistische maatschappij is alleen maar bezig om de aandeelhouderswaarde te verbeteren en daarvoor worden mensen ontslagen bij bedrijven die miljarden winst maken. Allemaal korte termijn en het is niet erg om winst te maken als je dit maar beter verdeelt. Als je eens nadenkt hoe je 50 plussers aan het werk kan houden wat volgens mij via een belastingstelsel kan zoals bij de AOW uitkering. Hiermee bereik je dat de lasten voor de werkgever lager zijn, maar toch de ervaring en kennis binnen zijn bedrijf houdt en doordat oudere werknemer blijft werken krijg je belasting en premies binen en hoef je geen uitkeringen te betalen.
Ik zou graag een rekensom willen zien van het CPP wat dit ons kan opleveren.

De ontwikkelingen in de ict gaan zo ongelovelijk snel... Ik merk nu al, ben pas 35, dat de aankomende jonge IT'ers veel sneller schakelen. Wij "ouderen" moeten het vooralsnog hebben van ervaring, brede kennis, etc. Maar hoe lang is dat houdbaar en vooral toepasbaar op nieuwe technologische ontwikkelingen. Heb ik wel zin om bij te blijven scholen tot mijn 67ste...
Dat geeft te denken.....

Een beladen onderwerp. De vraag is dus vooral: wat gaan werkgevers er aan doen om 50-plussers aan het werk te helpen/houden? Laten ze het er op aankomen, mag de reagering het oplossen? Of slaan ze de handen ineen en zijn ze bereid om dit groeiende probleem zelf aan te pakken? Als er niet snel constructief naar een oplossing voor de toenemende werkloosheid onder de 50-plussers gebeurt heeft iedereen een probleem: de werkenden door nog hogere premies, de werklozen mogen hun opgebouwde reserves opmaken en de laatse tien jaar tot hun pensioen financieel volledig terug naar af gaan, de overheid (reagering) wordt verweten dat ze er niet op tijd iets aan gedaan hebben. (zoals zo vaak). De 65-plussers moeten langer doorwerken (waar dat wel kan) om de groep tussen 50 en 65 mede te financieren.
Een mooie uitdaging voor het collectief Nederland. Iedereen ziet het, iedereen weet het, maar niemand heeft nog iets concreets gedaan. Nou ja, bijna iedereen. De ZZP'ers proberen als alternatief zelf een inkomen te genereren en op basis van competentie kortlopende projecten te doen. Deze groep, inmiddels meer dan 800.000, verhult een groot deel van het probleem van werkeloosheid. Meestal uit nood geboren.

In de ICT is ZZPer worden een 'simpele' (het vereist wel durf en als je fouten maakt is het ook niet simpel, maar dat is te voorkomen) methode om je veel langer nuttig te maken en meestal een blijer leven te leiden.

Het is voor ICTers (en steeds meer voor andere 'kennisberoepen') nu al mogelijk om online (dus zonder ooit van je stoel te komen, mocht je dat willen) te werken en te netwerken. Als je dit goed doet (bv door NU te starten, naast je baan, met hoge ratings te krijgen op de 100en freelance/project sites die er zijn) en sterke (ie veel contacten) profielen op LinkedIn te bouwen, kan je heel lang zonder zorgen door. Simpelweg omdat je daar afgerekend wordt op het werk wat je levert, niet op je leeftijd.

Dit online (net)werken wordt steeds normaler en wereldwijd zijn miljoenen ZZPers dit al aan 't doen en niet zelfden uit onvrede van henzelf of onvrede van werkgevers.

Je kan natuurlijk ook voor een kleiner bedrijf gaan werken; die hebben vaak wat minder die ontslag drift. Alleen als 't financieel (heel) slecht gaat.

Op dit gebied spelen veel (markt)krachten, maar er zijn een paar rode draden.
Ten eerste wordt er meer en meer geoutsourced, lees offhored en nearshored. Dat betekent een veranderende rol: van specialist naar regisseur. Veel gaat fout doordat de regisserende partij kennis verliest (want niet meer nodig). De vraag is: wat houdt ICT werk over pakweg 10 jaar voor Nederland nog in? Ik zie vooral een brugfunctie: enabling van business processen. Dat is consultancy en aansturen van partners. Is dat nog ICT?
Ten tweede tel je als je ervaren bent al snel niet meer mee. Job mobiliteit bestaat alleen op papier, want een andere werkgever vindt je gewoon te oud... Ook als ervaren regisseur.
Ten derde wordt de verantwoordelijkheid geheel bij de werknemer neergelegd: als je geen werk kunt vinden heb je geen inkomen meer. Deze 'straf optie' is makkelijk voor beleidsmakers, maar alleen realistisch als mobiliteit echt bestaat.
De oplossing moet dus komen uit een 'schoonheids optie': doorwerken moet onweerstaanbaar aantrekkelijk zijn.
Alleen nog even de value propositie voor ervaren (ICT) jaren formuleren.

Ik kan mij het zo slecht voorstellen dat iemand langer dan 65jr. wil doorwerken! Zelf (36jr.) pieker ik er niet over om langer door te gaan. 65 jaar vind ik al VEEL te oud om nog te werken. Mijn doel is om door zuinig leven veel geld te sparen, zodat ik zo vroeg mogelijk kan stoppen met werken. Reken niet op pensioen/AOW, dat zal over een jaar of 30 echt niet meer bestaan in deze vorm. Regel het allemaal ZELF. En zeg dan op een goede dag tegen je werkgever: bedankt voor alles, maar ik stop er mee!

Zoals het er nu uitziet, is het beter voor onze (klein)kinderen dat we niet zo héél lang door blijven na ons pensioen. Behalve de bekende zorg (ziekenhuizen en fysiotherapeuten), kost de mantelzorg onze maatschappij misschien nog wel meer geld. We hebben onze gemiddelde leeftijd de afgelopen decennia flink kunnen opkrikken door goede voorlichting en technieken. Het begint nu al zichtbaar te worden dat onze gemiddelde leeftijd daalt (mede door onze 'slechte gewoontes'). Totdat ons zorgstelsel drastisch is veranderd (meer effectiveit van de aanbieders), is het haast asociaal om lang te willen blijven leven naar onze (klein)kinderen toe. Dat is mijn idee op het moment in ieder geval.

Raap: allemaal onzin. De werkgevers moeten van hun vooringenomenheid en hun voor een dubbeltje op de eerste rang mentaliteit af, in plaats van iedereen boven de 45 als een luis in de pels te zien en collectief proberen te lozen. De overheid moet dergelijke bedrijven (durven te) dwingen om ouderen in dienst te nemen en te houden. Dat hebben ze gedaan met vrouwen, dat hebben ze gedaan met allochtonen. Waarom dan niet met ouderen? Dan moet het bedrijf maar genoegen nemen met een paar rotcenten minder winst. DAT is de oplossing. En niet de verantwoordelijkheid leggen bij de groep die niet om die problemen gevraagd heeft en daar helemaal niets aan kan doen.

Roger; en daarom is 't allemaal onzin? Ik heb tenminste een concrete oplossing die *nu* kan en altijd blijft werken. Jij hebt het over iets utopisch wat toch niet gaat gebeuren, iig niet binnenkort en ik denk binnen de ICT gewoon helemaal niet. Voor als je 't nog niet opgevallen was; onze regering is niet zo van 'de oplossingen' en zeker niet oplossingen waarmee ze een hoop kwaad bloed bij 't bedrijfsleven zetten. Dat is allemaal veel te radicaal voor ons kikkerlandje.

Dus als jij nou even je adem gaat zitten inhouden, dan kunnen andere mensen gewoon een mooi leven hebben met wat simpele stappen (sparen, zorgen dat je na ontslag iets te doen hebt zoals ZZPen etc).

Het wordt moeilijk om tot de 67e levensjaar door te blijven werken, als werkgevers je alleen als een productiemiddel zien.
Ik herinner me tot nu een aantal economisch mindere tijden waar dat aardig bleek.
Het ene jaar werk je in de weekenden en avonduren over om maar ervoor te zorgen dat de einddatum word gehaald. In het jaar daarna wordt je ontslagen vanwege tegenvallende economische prestaties.

Bij andere klanten heb je zelf, naast het gewone werk op de werkplek zelf, ook nog de helpdesk, wat ervoor zorgt dat je regelmatig in je slaap wordt gestoord. Tijden zoals 12 uur, 2 uur en 4 uur in de ochtend zijn niet ongewoon dat ze bellen bij een 24-uurs dienst.
En dan wordt verwacht dat je zelf regelt dat de manager 's morgen weet dat je later komt, dus dat je ook weer niet kunt uitrusten. Ik heb bij een bedrijf zelfs meegemaakt dat ze je op het werk verwachten, we moesten met collega's de arbo inschakelen om dat beter te regelen.

En ook hier wordt je tenslotte ontslagen.
Werkgevers zien je echt alleen als productie middel. Ze verwachten loyaliteit, maar zijn dat zeker zelf niet.

De werkgevers zitten niet te wachten op werknemers die ze oud vinden, als je goed rondkijkt komt je de kretologie in de vacatures tegen: een voorbeeld "We zijn een jong, dynamisch team, pas jij hierin?".
Ze bedoelen echt geen 40-plusser, als dit in de tekst staat.

Ik heb bijna altijd van mijn vak en werk genoten en had medelijden met degenen die balend zaten te wachten op hun "goede" pensioen (als ze dat op die manier al halen). Anderzijds heb ik vanwege mijn tijd in de dienstverlening heel veel opzij moeten zetten. Binnenkort kom ik daar nu gelukkig ook aan toe. Ik denk niet dat ik me één moment ga vervelen. Tot mijn 67e mijn tijd opvullen bij onbetrouwbare wergevers die je dumpen als het ze uitkomt? Ik denk er niet over. Eerst de dingen doen waar ik nooit aan toegekomen ben en in de zon zitten in plaats van achter de computer of in een(hete) leasebak in de file. Leve de vrije tijd. Na 40+ jaar trouwe dient relaxen. Voor je het weet loop je achter de rollater en kan je niks meer. Dat gaat geen leaserollator worden!!!

Na 40+ jaar trouwe dienst dus .... (relaxen).

Je hoeft helemaal niet langer te werken, je moet alleen langer belasting betalen. Overigens moet je niet kijken naar het overschot nu, maar naar de schaarste straks. Je mag als werkgever over een paar jaar je handen dichtknijpen als er nog ervaren mensen zijn die bij je willen werken.

Werkgevers pas op: straks wordt je door het personeel uitgeknepen!

Ouderen met ervaring zijn in de ogen van de werkgever te kritisch. Gewoon doen wat je gevraagd wordt en niet "zeuren" is wat men verwacht. Jongeren zijn nog kneedbaar, ouderen veel minder.
Doorwerken kan in principe best en zou zelfs fijn kunnen zijn, mits werk en privé maar in balans blijft. Jammer alleen dat het plezier in het werk door reorganisaties, overnames, wisselwerkplekken, filerijden, bankzitten, offshoring, etc. ontnomen wordt. In de "grote" ICT bedrijven heerst een "vechtcultuur", van samenwerking is nauwelijks sprake meer. Een individualistische en onpersoonlijke sfeer is merkbaar en als jonge ambitieuze meid of vent weet je mogelijk niet beter, maar de ouderen onder ons kunnen nog wel meepraten over de tijd waarin die samenwerking, loyaliteit en het teamverband er nog wel was. Het moet nu allemaal zo goedkoop en snel mogelijk, dus offshoring is het modewoord. En in India hebben ze inderdaad goede opgeleide mensen die voor een zakcentje voor je aan de slag gaan en nergens "nee" tegen zeggen. Dus als Nederlander in de ICT doorwerken tot je 65ste of zelfs nog langer is een utopie volgens mij.

Er zal binnenkort geen ICT werk meer voor mij zijn.
Dan wordt ik ontslagen.
Mijn baas vindt dat het allemaal goedkoper moet en gaat alles uitbesteden.

Ik ben nu 51 jaar en al vanaf mijn 23e werkzaam in de IT.

Toen ik 45 jaar was werd ik vanwege een bedrijfsbeëindiging werkloos.
Twee jaar heeft het geduurd voordat ik weer werk had.

Ik vrees dat het ditmaal onmogelijk zal blijken om weer werk te vinden.

Zal ik waarschijnlijk eindigen achter de vuilniswagen of bij de plantsoenendienst.
En dat tot mijn 67e.
Hoezo nu al plezier hebben in je werk??

Ik vind ICT werk leuk, maar ik werk ook om te kunnen stoppen.

Om te kunnen gaan genieten van het feit dat ik niets meer moet, maar zelf mag kiezen wat ik wil gaan doen.

Als iemand meent dat hij/zij na het bereiken van de
pensioenleeftijd ik achter de geraniums ga wegkwijnen dan heeft deze persoon het mis.

Hij/zij heeft een probleem met zijn levensinstelling en niet iemand die graag (eerder) wil stoppen met werken.

Van een vooruitzicht om langer te werken word ik niet vrolijk, eerder depressief.

Zeker als dat werk zal zijn wat mij opgelegd wordt (door uitkeringsinstanties).

Een vooruitzicht wat niet alleen mij zal treffen, maar velen van mijn ICT collega's.

Wordt hier wel eens aan gedacht door mensen die roepen dat je leeft om te werken in plaats van werkt om te leven (en vervolgens gaan genieten van een welverdiende pensioen)?

Ikke.

Gelukkig heeft CapGemini (Volmac) weer 4000 mensen in India in dienst genomen, dan kunnen er weer evenzoveel banen in West-Europa verdwijnen, vooral die van ouderen boven de 40, want die kosten toch te veel.

@Raap: wat ik bedoel is dat het probleem ligt bij de werkgevers en niet bij de werknemers. Dan kan je wel proberen om via allerlei constructies te proberen om iets voor jezelf te regelen, maar dat neemt het probleem niet weg. Zoals overal geldt dat als je een probleem goed wilt aanpakken, je naar de oorzaak moet kijken en niet alleen maar aan symptoombestrijding moet doen. Jouw oplossingen hebben van het laatste weg, en zijn niet geschikt voor veel IT-ers omdat ze gewoon niet ondernemend genoeg zijn om als zzp-er te functioneren.

Het probleem ligt bij de werkgevers. Daar moet het dus ook aangepakt worden. Door het probleem op je schouders te nemen en zelf doekjes voor het bloeden te creëeren zoals jij feitelijk doet, pak je het probleem zeker niet aan. Wat wel gaat helpen is een politicus (een is genoeg) die in een wet gaat vastleggen dat het aantal ouderen in een bedrijf ook een afspiegeling van de samenleving moet zijn.

DIt is verder geen verwijt naar jou toe, maar het is mijn persoonlijke mening dat je de problemen aan de verkeerde kant van de tafel probeert op te lossen.

1. Oud={te duur, te ervaring, gezondheidsrisico, Exit}
Het is al jaren de trend (in onze ict-sector), dat oudere mensen uit het bedrijfsleven geflikkerd worden, met wat voor een ***excuus dan ook right?

2. Hoe kan het anders, hoe kan het beter?
Wanneer richten we - als "seniore icters" - ZELF een bedrijf bijv "Seniors Only" op waarbij je alleen maar mag komen werken als je bijv:
- meer dan 15,20 dienstjaren hebt?
- meer dan 10 werkgevers hebt gehad?
- meerdere verschillende functies hebt gehad in de ict
- een succesvolle staat van dienst kan overleggen.

Dat lijkt mij een veel constructievere aanpak, dan hier op Computable nog jarenlang te blijft klagen tegen werkgevers die jou te duur, te oud, te ervaren gaan vinden in de toekomst. Op deze wijze kun je tenminste op een positieve manier nog jaren lang je ei kwijt in het vak wat je zo leuk vind.

3. Opstart Subsidie voor "Seniors Only?"
Met de komende "vergrijzing" (als PROBLEEM!!) in het verschiet zouden een paar ministeries in Den Haag hiervoor wel een (europeesch) subsidiepotje willen opentrekken om dit initiatief te willen helpen opstarten.
Daardoor heeft "Seniors Only" ook meteen een mooie eerste klantenkring, de regering eens goed adviseren en automatiseren! Win Win situatie :-)


4. Langzaam werkdruk afbouwen richting pensioen:
In dit "Seniors Only" bedrijf kan je dan ook ZELF KIEZEN hoeveel uren je wilt werken,met een bepaal minimum uiteraard voor "de produktiviteit naar de klant"
Voor degene die willen, kunnen fulltime blijven werken. Voor de "tussendoor levensgenieters" komt er dan een mogelijk om part-time te werken en zo langzaam af te bouwen naar het moment van "pensioenering".

5. Echte Kennis hoeft niet verloren te gaan:
Ondertussen kan "Seniors Only" flink veel geld verdienen aan de onervaren "jonkies" in het veld, die we onze kennis hands-on-keyboard gaan overdragen, net als vroegah? Gedegen, lead by example en experience.
Zit er onderweg een goed "jonkie" tussen, kunnen we 'm meteen een contract aanbieden bij "Seniors Only" als hij,zij oud en ervaren genoeg is.



"Be(come) the change you want to see in this world"
Matahma Gandhi

En al die werkgevers die de ervaren IT-ers uitkotsen en dumpen, zijn zelf (vrijwel zonder uitzondering) OOK 45+!

Hoe lang duurt het nog voordat die uitknijpers zelf het lid op de neus krijgen?

En wat schetst mijn verbazing: (not)
http://www.mt.nl/94/16706/hrm/loyaliteitscrisis-bedreigt-werkvloer.html
Goh, hoe zou dat nou toch komen?
"behandel een ander niet, zoals u zelf ook niet behandelt wenst te worden"

Waarover hebben we? Zitten in de WW of bijstand tot 67.ste? Want werk is er niet in de ICT, als je al 40 hebt gepasseerd......
Waarover hebben we, worden we maar nooit wakker???
Wel wachtgeld voor bos, want hij wil meer tijd met de kinderen.....

Het is inderdaad juist dat werkgevers nog steeds gericht zijn op de korte termijn en niet nadenken over het massal met pensioen gaan van de baby-boomers de komende jaren. Dit werd nog eens pregnant genoemd door Hans van der Steen, de voorzitter van de AWVN. Bij de HR afdelingen van bedrijven begint dit well door te dringen, maar veel meer dan begint, is het nog niet.
Persoonlijk verwacht ik niet erg veel last te hebben van mijn leeftijd (bijna 57) gecombineerd met werkgelegenheidsproblematiek. Ik krijg nog steeds regelmatig headhunters over de vloer en ben momenteel meer dan 100% facturabel voor mijn huidige werkgever.
Vereiste is wel dat je je blijft scholen, hetgeen altijd het besste gaat door bij verschillende klanten projecten te doen en een goede focus te hebben (SAP HCM in mijn geval).
Overigens peins ik er niet over te stoppen met 65 (met 67 trouwens ook niet)

Het probleem bij de werkgevers neerleggen is erg eenvoudig en misschien wel niet helemaal terecht. Werkgevers zijn, net als werknemers, onderdeel van een economisch systeem. In het algemeen worden bedrijven afgerekend op het winstgevend zijn. Verder niks. Alleen geld telt. Maatschappelijk werkgeverschap telt niet want levert niks op. Ik heb jaren gewerkt bij kleine softwarehouses. Maatschappelijk werkgeverschap is daar nog wel eens een stuk van de bedrijfscultuur. Natuurlijk kom je ook daar graaiers tegen maar dat herken je vrij snel.
De laatste 10 jaar werk ik bij een klein, groeiend softwarehouse met een duidelijk maatschappelijke visie. Daar is het geen probleem om een hoge leeftdijd te hebben, laatst nog een nieuwe collega van 57 binnengehaald.
Het bedrijf is echter langzamerhand zo groot geworden dat er een management tussenlaag in is gekomen. Wat ik nu zie is een verschuiving van belangen. Die nieuwe management laag is bezig om winstgevend te zijn. Ze worden (al of niet door bonussen) gedreven om geld te verdienen. Waar voorheen de directie nog direct betrokken was bij de medewerkers zie je nu dat die verantwoordelijkheid is belegd bij de tussenlaag waarbij de aansturing vrijwel alleen op financiële gronden plaats vindt. Je ziet het langzamerhand al ontstaan. Ouderen zijn (altijd al) wat lastiger bemiddelbaar en de middenmanagement laag ziet dat dus als een financiële last... Ik weet dat onze directie er anders over denkt maar door de lagenstructuur en louter financiele rapportage ontstaat dit vanzelf.

Wat ik probeer te zeggen is het volgende: Wij doen dit allemaal zelf. Werkgevers zijn net als werknemers gewoon mensen. Mensen die er alles aan zullen doen om het zelf beter te hebben en in onze wereld betekent dat nou een keer meer geld voor jezelf houden. Ondanks dat ik dit inzie ben ik geen haar beter. Ik vind dus dat het probleem niet bij de werkgevers ligt maar bij ons, mensen.

Ik ben overigens zelf wel van plan om gewoon door te blijven werken. Niet omdat ik dat moet, of omdat de wereld (of mijn kinderen) dat nodig heeft. Maar gewoon omdat ik het leuk vind. Ik doe dit werk nu zo'n 27 jaar, leer nog elke dag en vind het vooral leuk om op deze manier naar allerlei processen in de samenleving te kijken. Een samenleving die IMHO steeds minder die titel verdient.

Ik ben het er mee eens dat de situatie in de ICT (v.w.b. de inzetbaarheid van "oudere" medewerkers) mogelijk iets erger is dan in andere takken van sport, maar ik vrees dat het i.h.a. zo is dat oudere medewerkers minder wenselijk zijn dan jongere.

Daarnaast betwijfel ik of de resultaten van het onderzoek wel zo betrouwbaar zijn: hoe het zit met de leeftijden van degenen die mee hebben gedaan aan het onderzoek? Is het wellicht zo dat het met name relatief jonge mensen zijn die meegewerkt hebben aan het onderzoek?

In de afgelopen tien jaren heb ik mijn pensioendatum met even veel jaren naar achter zien schuiven en dat voelt niet prettig. Als je de vrije keuze hebt om door te werken dan is dan een ding, maar als je door de manier waarop dat financieel geregeld wordt gedwongen wordt om tot hoge leeftijd door te werken, dan is dat een heel ander verhaal.

Kosten beperken en enorme winsten maken is de drijfveer van de meeste grote bedrijven. De bonuscultuur zogezegd. Als jonge ambitieuze ICT-er zal dat best aanspreken, want uiteraard probeer je je als werknemer ook te verrijken en een leuk bestaan op te bouwen. Daar doe je het uiteindelijk allemaal voor. Voor oudere medewerkers gelden andere ambities. Respect, waardering en sociaal contact zijn wellicht nog belangrijker dan geld. Zolang je als medewerker gedetacheerd bent maakt je leeftijd niet uit. Je brengt nl. geld in het laatje voor de werkgever. Maar zodra je "in house" bent en de vraag afneemt naar jouw specialisme of kennis, ben je niet meer welkom. Het geheugen van een organisatie is dan erg beperkt en al die jaren dat je wel winst hebt gemaakt voor het bedrijf zijn "vergeten". De politiek wil het werkgevers alleen maar makkelijker gaan maken om werknemers te ontslaan. Dat zou ertoe leiden dat werkgevers juist eerder medewerkers gaan aannemen omdat ze er in "barre tijden" tenslotte ook makkelijker vanaf kunnen is de gedachte daarbij. Dat is alleen weer gedacht vanuit een positieve instelling en op zich niet verkeerd. Maar de meesten onder ons beseffen zich ook dat het in feite voor werkgevers nog makkelijker gaat worden om de oudere werknemers de deur te wijzen. Is niet specifiek voor de ICT, maar als je bedenkt dat de ontwikkelingen in de ICT over het algemeen enorm snel verlopen is dat alleen nog maar meer aanleiding om eerder afscheid van deze "oudere" populatie te nemen. Het idee van RV om een "seniors only" bedrijf te starten is misschien niet zo gek. De missie van zo'n bedrijf zou dan niet gericht moeten zijn op winst maken, maar op respect, waardering en het sociale contact en de wil om de klant werkelijk te helpen met het oplossen van de problemen waar ze mee zitten. Door geen winstbejag na te streven kun je wellicht nog gaan concurreren met de partijen die gedwongen worden om enorme winst te maken.

Het laatste jaar komen er diverse artikelen langs over dit onderwerp en de leeftijdsdiscriminatie onder IT-ers. Ook de hoeveelheid reacties is opmerkelijk, zowel qua kwantiteit alsmede de ferme meningen.

Maar er gebeurt verder niks. :-(
Iedere keer wordt het trieste feit geconstateerd en beaamd door de lezers, maar weinig actie c.q. roering in de HRM/Recruiters/Werkgevers wereld.
Blijkbaar is de kop in 't zand methode nog steeds favoriet...

Stuur dit artikel door

Uw naam ontbreekt
Uw e-mailadres ontbreekt
De naam van de ontvanger ontbreekt
Het e-mailadres van de ontvanger ontbreekt

×
×
Wilt u dagelijks op de hoogte worden gehouden van het laatste ict-nieuws, achtergronden en opinie?
Abonneer uzelf op onze gratis nieuwsbrief.